EMMA, EMMA

Ze zeggen het ijs is dun.
Een kind op zijn tenen.
Het blijkt een ballerina.
Ze herhalen het ijs is dun.
De ballerina heeft een sjaal, handschoenen en een muts.
Ze herhalen.

Zij beweegt als de lucht.
We zien de sjaal, de handschoenen, de muts.
We zien het licht in haar ogen en
zij sluit de ogen.

Zij beweegt, zij beweegt.
Zij is een kleine wervelwind.
Ze zeggen het ijs is dun.
Zij danst haar dans als een zomerbries.
Ze zeggen het ijs.

De ballerina opent de ogen, we zien het licht,
Ze sluit de ogen, ze wordt een zachte orkaan,
De mensen kijken gebiologeerd en zeggen
het ijs is dun.

De ballerina op de tippen.
De ballerina als lichtblauwe tekening.
Haar adem, een waas.
Haar warmte, over het ijs.

Ze zeggen het ijs.
De ballerina, de ogen gesloten
en open,
gesloten

Een beweging, een glimp van een dans, een echo.
Ze zeggen het ijs.
De armen, gracieus,
De benen en voeten, als lucht.

De ballerina, de ballerina,
zacht,
is niet te bespeuren,
is lucht

maar zij zeggen het ijs
en zij herhalen het ijs.
De ballerina, het licht in de ogen,
beweegt, zij is lucht.